Chansons Hommages PB

Chansons Hommages PB Séverin

"Séverin laat mensen glimlachen met de stille saudade (herinnering) van een dertiger op zoek naar betekenis..." schrijft Paris Match.
 
Séverin is getrouwd met de Braziliaanse zangeres Kiwi da Gama.
Net als zijn voorganger Henri Salvador verrijkt Séverin het Franse chanson met Braziliaanse klanken.
 
Séverin schrijft vrijwel uitsluitend zeer persoonlijke liedjes. Kortom echte Chansons!
Zijn levensmoto beschrijft hij in het nummer met de titel::
Ça ira tu verras ...
 
Deze hommage was in november 2022 te beluisteren op bij FMop5.

Chansons Hommages PB Tino Rossi

Tino Rossi
 
Le Napoleon d’amour - De Napoleon van de liefde
 
Tino Rossi was een varietezanger en filmacteur uit Corsica, razend bekend in de jaren 1930, 40 en 50.
 
Hij was, zo werd er gegrapt, de populairste persoonlijkheid die het eiland Corsica ooit had voortgebracht, na Napoleon Bonaparte.
 
Zijn bekendste chanson werd het kerstlied "Petit Papa Noël". De grootste artiesten hebben het gecovered van Mireille Mathieu en Dalida tot Céline Dion.
 
Deze hommage was in het kerstweekend 2022 te horen op de radio in Nederland en België.
 
 

Chansons Hommages PB Pierre Rapsat

Pierre Rapsat
Singer-Songwriter, auteur-compositeur-interprète, uit België.
Zijn koosnaam was Pierrot, "Pietje".
In de top 100 van grootste Belgen allertijden.
Zoon van een Vlaamse vader, een overlevende uit concentratiekamp Dachau en een uit Spanje afkomstige moeder. Zijn oma,  Aurore, was met haar gezin gevlucht in de Francotijd.
Later zou hij een lied aan haar opdragen: Aurore.
In 1948 geboren, als Pierre Raepsaet, in de Brusselse deelgemeente Elsene. Hij bracht een belangrijk deel van zijn leven door in het multiculturele en armoedige Verviers, vlakbij Luik. 
 Als kind hielt hij van de Beatles, Leo Ferré en Georges Brassens.
Na wat experimenten met lokale bandjes, kwam hij als vroege twintiger met een eerste soloalbum, genaamd New York, met daarop onder andere het nummer: Music Man
In 1976 mocht hij België vertegenwoordigen tijdens het Eurovisie Songfestival in Den Haag met het chanson:
 Judy et Cie
 Hij had de poëtische tekst zelf geschreven.
Pierre Raspat werd 8e. Hij werd door zijn landgenoten op handen gedragen vooral in Wallonië. Zijn succes in Frankrijk en andere Franstalige landen liet lang op zich wachten totdat in 2001 het album Dazibao uitkwam met daarop het gelijknamige chanson:
Dazibao.
 Dazibao zijn pamfletten waarmee in China geprotesteerd wordt tegen een corrupte overheid. 
In het chanson ‘Ensemble, Ensemble’ pleit Raspat voor samenwerking, hoe groot de onderlinge verschillen ook zijn:
Hij nodigde zijn naasten uit om niet te schromen hun intieme geheimen te delen in
 Jardin sécret
 Rapsat overleed op 53-jarige leeftijd aan kanker, in 2002.
 Dit jaar werd hij herinnerd op verschillende podia in Wallonië, van Verviers en Malmedy tot in Spa.
 Zo bracht zijn zoon, de rapper TarOne, ofwel Thomas Raepsaet, een hommage aan zijn vader tijdens een optreden in Luik: "de man, de vader groet de artiest".
 
 Op Radio en TV werd met groot respect over hem gesproken.
C'était un grand un très grand chanteur de chez nous."
Het was een grote zanger, van bij ons 
Zijn laatste concert was in Ath in de provincie Hennegouwen.
 Pierre Rapsat bracht daar onder andere zijn grootste chanson ten gehore:
 Tous les rēves, tous les rêves que l'on a partagés
Tous les rēves, tous ces rêves faut pas les oublier.
 Alle dromen... die we gedeeld hebben
We moeten ze niet vergeten.
 

Chansons Hommages PB Esther Galil

VREDE, dat is een terugkerend thema in het werk van Singer-Songwritter: ESTHER GALIL
Haar vader has een Spaans Joodse achtergrond. Moeder een Marokkaans Joodse.
Het gezin van 12 kinderen vestigde zich na de oorlog in Haifa in Noord-Israel om mee te bouwen aan de nieuwe staat.
Esther bracht een tijd door nin een Kibboets bij Ashkelon.
Net als haar opa zong ze in een koor in de Synagoge.
Ze viel op!
Haar Joodse achtergrond is goed te horen in het chanson: Shalom dis-moi Shalom.
Ze werd aangenomen BIJ DE beroemde dans- en muziek-groep Lakat Karmon in Tel Aviv en zomg folkloristische Joodse muziek 
Haar vrienden adviseerden haar na te denken over een zangcarrière. Haar stem hield volgens hen het midden tussen die van Mahalia Jackson, Aretha Franklin en Janis Joplin.
Op tournée in Frankrijk leerde ze de eveneens Joodse zanger Mike Brant kennen. Ze trok bij hem in
Esther kreeg een platencontract
In 1971 wordt haar chanson Le jour se lève voor het eerst op de radio gedraaid
Naar verluidt zou Mike, terwijl hij zich aan het scheren was vanuit de badkamer, geroepen hebben:
Dat wordt jouw doorbraak
Hij had gelijk, Het chanson werd een daverend succes en bereikte de top van de hitlijsten
Ze werd bekend.
Frankrijk bleek echter te klein voor de multiculturele Esther Galil. Ze woont nnu al 2 decennia in Los Angeles.
Esther verloochend haar Marokkaanse achtergrond niet ... in het lied het ´lot´: El Mektou
Haar streven naar vrede gaat door. Ze verzette zich tegen de oorlog in Irak, tegelijkertijd met onder meer Niel Young en Bruce Springsteen en ze bracht het lied: We Have a Dream
Esther Galil is behalve SInger-Songwritter ook een begenadigd schilderes. Ze exposeert in verschillende galaries in Los Angeles en presenteert haar schilderijen online met muzikale ondersteuning. Een terugkerend thema hierbij is “changing hell to paradis” op zoek naar een betere wereld, een regel uit haar lied Missing you
Haar grootste chanson Le jour se lève zou vaak gecovered worden, omder andere door Patricia Kaas en Garou.

Chansons Hommages PB Yves Simon

Yves Simon
Musicien - Romancier
Schrijver van chansons.en romans.
Zijn enorme talent als schrijver en zanger blijkt al snel uit zijn eerste album Aux Pays des Merveilles de Juliet en het gelijknamige chanson
Hij had het lied geschreven voor Juliet Berto, een actrice die de hoofdrol in de film La Chinoise van Jean-Luc Godard speelde.
Yves Simon, GEBOREN IN 1944 is afkomstig uit de gemeente Choiseul aan de Moezel.
Hij zingt erover in …  Les bords de la Moselle
Na zijn eerste successen ging Yves Simon reizen, naar Amerika …
Hij deed er nieuwe inspiratie op en kwam met een serie bijzondere chansons.
Zo fantaseert hij over wat zou er gebeuren als er een atoombom op New York zou vallen in het lied:
 
J’ai rêvé New-York
Teruggekomen in Frankrijk verliet hij de muziekwereld en besloot hij zich op zijn romans te richten.
Voor eentje daarvan `Le voyageur magnifique´ kreeg hij de prestigieuze "Prix des libraires”, een prijs uitgereikt door de federatie van boekhandelaars in Franstalige landen
Na een afwezigheid van 30 jaar maakte hij een comeback als zanger in 2007.
Hij luidde deze nieuwe periode van zijn leven in met het chanson Aux Fenêtres de Ma Vie; een duet met Francoise Hardy
(Moto: Combien de temps il faudrait pour garder sa jeunesse 
Hoeveel tijd is er nodig om je jeugd te behouden).
In 1977 had hij al zijn allergrootste succes Diabolo Menthe  geschreven.  Een nummer voor de gelijknamige film, over twee puberende schoolgaande zusjes in het begin van de jaren ’60
Film regisseur Diane Kurys was ZO onder de indruk van zijn schrijftalent dat ze hem had benaderd om de muziek voor haar film te schrijve
In eerste instantie had hij “nee” gezegd
Maar … Op een dag ontving hij een brief van een puber.
Het bleek een liefdesbrief. Van de volwassen inhoud was hij zo onder de indruk dat hij overstag ging.
Het kostte Yves Simon niet meer dan 30 minuten om Diabolo Menthe te schrijven
Het lied is tijdloos en slaat ook vandaag nog aan bij de schoolgaande pubers.
In 2018 bracht een groep jonge artiesten een hommage aan Yves Simon ter gelegenheid van zijn 50 jarig jubileum. Dat resulteerde in het album Génération Éperdue, verloren generatie

Chanson Hommages PB Philippe Chatel

Le Prince Charmant
Philippe de Châteleux de Villeneuve-Bergemont de Duras
Artiestennaam: Philippe Chatel
Via zijn vader, die tv-regisseur was, maakte Chatel op 12 jarige leeftijd kennis met Georges Brassens. 
Brassens had een grote invloed op Philippe Chatel, die na verloop van tijd zijn eigen liedjes begon te schrijven.
Zijn eerste chanson raakte meteen de juiste snaar bij het publiek.
 J't'aime bien Lili
De tekst is voor tweeërlei uitleg vatbaar: een kinderliedje of een liefdeslied.
Het was 1976.
Philippe Chatel en zijn vrouw Catherine hadden toen net hun eerste dochter gekregen: Èmily.
Voor haar schreef Philippe Chatel een kindermusikal die leidde tot zijn doorbraak: Émily Jolie.
In Frankrijk is Émily Jolie een klassiek sprookje voor kinderen geworden.
In de loop van de decennia volgden er een drietal versies. De grootste artiesten traden er in op, van Brssaens, tot Julien Clerc en Françoise Hardy.
George Brassens met, wat heet , het lied van de egel: La Chanson du hérisso
Julien Clerc met het lied over Émilie Jolie en de grote vogel: Émilie Jolie et le Grand oiseau
Françoise Hardy met het liedje van de heks: La Chanson de la Spcière
Én natuurlijk de schrijver Philippe Chatel zelf met het liedje over , hoe kan het ook anders, de Prince Charmant, débutant
Prince Charmant Philippe Chatel realiseerde zich later dat het leven geen sprookje is en dat mensen vaak ook een slechte kant heeft. Hij zingt erover in.één van zijn grootste successen: Mister Hyd
In 2006 was Chatel betrokken bij een ernstig autoongeval in de buurt van Aix-en-Provence. HIJ lag drie maanden in coma. Tijdens zijn revalidatie bracht hij lange tijd door in een rolstoel. Philippe was voor de rest van zijn leven licht verlamd aan zijn kaak
Tien jaar na zijn ongeval bracht Chatel een album uit met de titel Renaissance. Moto: Het leven is teruggekeerd
Op het album renaissance zingt hij over de tijd die voorbijgaat in het chanson: Le temps qui passe
In 1977, aan het begin.van zijn carrière, zong hij al : Salut au temps qui passe
Hierin komt de opvallende tekstregel voor:
"Tussen de auto, de oorlog en de hartaanval nemen mijn kansen op de eeuwigheid steeds meer af".
Chatel stierf aan een hartinfarct in 2021 in Parijs, vier dagen voor zijn 73ste verjaardag.
Over zijn allereerste succes J't'aime bien Lili zei hij ooit: “C'est une chanson qui passe toujours à la radio“.
Het is een liedje dat het leuk DOET op de radio. 
 

Chansons Hommages PB Garou

Van Quasimodo tot Superster in de Franstalige wereld
Pierre Garand beter bekend als Garou, afkomstig uit Sherbrooke bij Quebec in Canada.
Daar zong hij blues in bars. Joe Cocker was zijn inspiratiebron.
Drie jaar lang speelde hij in de musical Notre dame de Paris, die op 16 september 1998 in Parijs in première ginger.
De musical had volgens het Guinness Book of Records het meest succesvolle eerste jaar van alle musicals ooit. Frankijk op zijn best ... een nieuwe generatie artiesten brak door, waaronder Garou, Patrick Fiori en Bruni Pelletier.
Het verhaal is gebaseerd op de bekende roman “De klokkenluider van de Notre-Dame” van Victor Hugo met Quasimodo en Esmeralda als hoofdpersonen.
Garou speelde de rol van Quasimodo en blonk uit IN het chanson "Belle".
Later startte Garou een solocarière en bracht zijn eerste album "Seul". Daarop staat een prachtig duet met zijn landgenote Céline Dion, getiteld "Sous le vent".
 
 
 
 

Chansons Hommages PB Alain Bashung

Alain Bashung was volgens sommigen de grootste naoorlogse componist na Gainsbourg.
In Frankrijk wordt gezegd : Johhny Halyday bracht de Rock&Roll, Alain Bashung bracht de New Wave.
Hij had een bewogen leven.
Na een strijd van 2 jaar tegen long kanker werd hij in 2006 op 61 jarige leeftijd bijgezet op de beroemde begraafplaats Père Lachaise, tussen de allergrootsten.
Eén van zijn bekendste chansons:
Ozer Joséphine!
 

Chansons Hommages PB Pierre Groscolas

Pierre Groscolas
 
In 1974 had zijn lied Lady Lay internationaal succes en werd een hit in onder andere  Duitsland, Nederland, Italië en Zuid-Amerika.
 
Na zijn internationale doorbraak met Lady Lay volgde er een nieuw lied over een dame genaamd: Élise, gecovered door Four Seasons-zanger Frankie Valli.
 
Lady Lay werd het thema van het Carnaval in Rio, in 1975 gezongen door 33 Escolas de Samba.
 
Zelfs in Rio, de Cidade de Deus, werd Pierre Groscolas onsterfelijk met zijn Lady Lay.

Chansons Hommages PB Sheila

Papa t'es plus dans le coup …. Pappa je hebt het niet meer
 
Dit was één van de grote hits van Sheila begin jaren '60
 
De jeugd was in die tijd op zoek naar hun eigen identiteit, een eigen stijl. Moe van de verhalen van hun ouders over de oorlog. 
 
Het begin van een tijdperk van de YéYé in Frankrijk
 
We schrijven 1962.
 
De teenagers van toen  noemen zich les Copains, vrij vertaalt "de vriendjes".
 
Al snel breekt een jonge Française door. Een vrolijk 17 jarig meisje, genaamd Annie Chancel, dat zich Sheila gaat noemen 
 
Ze ontleende haar naam aan het liedje dat werd uitgebracht op haar eerste 45 toeren plaat... Sheila
 
In 1964 publiceert de krant France Dimanche  dat Sheila geen meisje maar een jongen zou zijn.
Een gerucht … un rumeur, dat haar haar hele leven zou blijven achtervolgen.
 
Haar producer Claude Carrère zette meteen een marketingcampagne op om het tegendeel te bewijzen en Sheila te positioneren als een teenage meisje, met kleine strikjes in het haar, een wit bloesje en een geruit rokje:
 
Ze werd een idool voor les copains:
 
Vous les copains.
 
De média nemen een vlucht,
RadiosTation Europe 1 lanceert het programma Salut les Copains
Ze starten een hitparade
Brengen een tijdschrift uit …. Sheila staat op de cover van één van de eerste edities als liefje van de week “chouchou de la semaine”
 
Ze brak alle records ... en had de ene nummer 1 hit na de andere...
 
School is uit! L'école est fini
 
En
 
De fluitende scholieren ! … Le Sifflet des copains
 
En
 
De eerste dansfeestjes thuis in de garage  … 
 
Première surprise partie
 
Er werd veel geld verdiend aan het merk Sheila door merchandising. Er was van alles te koop van Sheila kleding tot Sheile popjes.
Later zou blijken dat Claude Carrère zelf het gerucht de wereld in had geholpen.
 
Na het YéYé tijdperk veranderde Sheila haar image volkomen. Dat leidde in 1979 zelfs tot een samenwerking met  Nile Rodgers en Bernard Edwards van de groep Chic. Met hen scoorde ze haar grootste succes, het disconummer :
Spacer
In 2022 viert Sheila haar 60 jarig jubileum. Ze kijkt terug op haar leven met het album Venue d’ailleurs,
dat een opvallend chanson bevat : La Rumeur.
 
In dit lied gaat Sheila in op het gerucht dat haar voormalige en inmiddels overleden manager, Claude Carrère, de wereld in had gebracht.
Het gerucht dat ze een jongen zou zijn. 
 
De jonge kwetsbare teenager Annie Chancel heeft veel pijn gehad van het valse gerucht dat ze een jongen zou zijn.
Ze voelt zich uitgebuit.
 
Na 60 jaar zingt Annie, artiestennaam Sheila, erover in het chanson La Rumeur: